Łaźnie Széchenyi

Budynek kąpieliska to wspaniałe połączenie stylów neobarokowego i neorenesansowego, zrealizowane według projektu Győző Cziglera. Wnętrza zachwycają wizualnym bogactwem: ogromne mozaiki szklane zdobiące centralną kopułę, marmurowe kolumny i delikatne sztukaterie emanują godnością godną rzymskich i greckich łaźni. Symetria zewnętrznego obszaru basenowego oraz monumentalne skrzydła budynku tworzą scenerię, w której kąpiel staje się nie tylko czynnością higieniczną czy zdrowotną, ale także kulturową podróżą w czasie.

Życiodajna siła Łaźni Széchenyi pochodzi z głębi ziemi, z ponad 1200 metrów. Woda ze źródła Świętego Stefana o temperaturze 76 °C jest drugą najgłębszą i najgorętszą studnią w Budapeszcie. Bogata w minerały woda zawiera wapń, magnez, sód oraz składniki siarczanowe i fluorkowe. Z medycznego punktu widzenia polecana jest przede wszystkim osobom cierpiącym na zwyrodnieniowe choroby stawów, przewlekłe zapalenia stawów oraz w ramach rehabilitacji po urazach i operacjach ortopedycznych. Para wodna korzystnie wpływa na drogi oddechowe, a woda lecznicza dostępna w hali do picia pomaga łagodzić dolegliwości żołądkowe i trawienne.

Kąpielisko nie tylko korzysta z naturalnej energii cieplnej, ale również odpowiedzialnie nią zarządza: „odpadowe ciepło” z wody opuszczającej baseny, wciąż posiadające znaczną energię, jest wykorzystywane przez innowacyjny system ogrzewania. Ten geotermalny system kaskadowy zapewnia ogrzewanie egzotycznych pawilonów i palmiarni sąsiedniego Budapeszteńskiego Ogrodu Zoologicznego i Botanicznego, znacznie redukując emisję szkodliwych substancji i zależność miasta od paliw kopalnych.

Trzeci filar zrównoważonego rozwoju, czyli integracja społeczna, jest również obecny w codziennym funkcjonowaniu kąpieliska. Széchenyi nie jest odizolowanym luksusowym obiektem, lecz integralną częścią życia Budapesztu, gdzie zabiegi lecznicze dla lokalnych emerytów współistnieją w harmonii z odpoczynkiem turystów z całego świata. Dochody kąpieliska są stale przeznaczane na konserwację i restaurację zabytkowego budynku, co zapewnia, że ten kulturowy skarb przetrwa dla przyszłych pokoleń. Odwiedzającym zaleca się korzystanie z transportu publicznego – szczególnie historycznej linii metra M1 – która zatrzymuje się bezpośrednio przed wejściem do kąpieliska, promując tym samym podejście ekologiczne.

- treść redakcyjna -