Plac Elżbiety

Powstanie placu rozpoczęło się po wielkiej powodzi w 1878 roku, kiedy władze miasta zarządziły rozbiórkę młynów nad rzeką Szinva. Ostatnim młynem, który został rozebrany w 1891 roku, był Papmalom, a w tym samym czasie rozpoczęto budowę nowej łaźni miejskiej, co oznaczało narodziny placu.

W kolejnych latach plac wzbogacił się o kolejne budynki, takie jak dom Diószeghy, budynek izby handlowo-przemysłowej, dom Pataky-Argay oraz dom Steinfelda, które nadają placowi historyczny charakter. Na terenie za budynkiem łaźni początkowo planowano park, a później halę targową, ale ostatecznie działkę sprzedano, a burmistrz Soltész Nagy Kálmán w 1897 roku zbudował tam ostatni dom na placu.

Po odsłonięciu pomnika Lajosa Kossutha w 1898 roku plac otrzymał imię królowej Elżbiety, upamiętniając lojalność miasta wobec monarchii i jego patriotyzm. Pomnik był pierwszym pełnopostaciowym przedstawieniem Kossutha autorstwa Józsefa Róny na terenie historycznych Węgier. Na przestrzeni dziesięcioleci plac wielokrotnie się zmieniał: po zadaszeniu rzeki Szinva zniknął stary most Elżbiety, a później w miejsce starych drzew zasadzono wiśnie japońskie, które wiosną zachwycają kwitnieniem.

Zbocze wzgórza zachowało średniowieczny charakter. Ze względu na ruch na ulicy Kálvin konieczne stało się odgrodzenie placu, co zrealizowano w 2010 roku poprzez przywrócenie koryta rzeki i budowę nowego mostu Elżbiety. Plac Elżbiety pozostaje ważną częścią historycznego i kulturalnego dziedzictwa miasta.

Z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju wartość Placu Elżbiety polega również na tym, że w centrum Miszkolca, w łatwo dostępnej pieszo okolicy, łączy kilka punktów kulturalnych i dziedzictwa, co pozwala na wizytę przy minimalnym obciążeniu środowiska. Zachowanie historycznej zabudowy placu oraz terenów zielonych wzmacnia zasadę „wykorzystywania istniejących wartości”: utrzymanie zabytkowej tkanki miejskiej, drzew dających cień i terenów zielonych przyczynia się do poprawy mikroklimatu miejskiego oraz zmniejszenia letniego obciążenia cieplnego. Z perspektywy odwiedzających zrównoważonym wyborem jest odkrywanie placu przy użyciu transportu publicznego, roweru lub pieszo, a w okresie wiosennego kwitnienia wiśni japońskich szczególnie ważne jest dbanie o roślinność, minimalizowanie odpadów oraz ciche i szanujące lokalnych mieszkańców korzystanie z przestrzeni.