Kościół Koguci - Reformowany kościół śródmiejski

Kogut z daleka wskazuje drogę, niezależnie od tego, z której części miasta się zbliżamy. Choć pierwotnie kościół nie posiadał wieży, podczas budowy rozpoczętej pod koniec XVIII wieku wspólnota reformowana wymarzyła sobie nowy kościół, który ukończono w 1808 roku. Wieżę dobudowano dopiero w latach 70. XIX wieku, po wielu latach zbierania funduszy na jej budowę.

Jedną z największych osobliwości kościoła jest słynny dzwon Eszter, podarowany przez Istvána Bató, handlarza zbożem, na pamiątkę swojej młodo zmarłej córki Eszter. Jest to największy dzwon w diecezji, który od 1866 roku wzywa wiernych, a w imieniny Eszter rozbrzmiewa w sposób szczególny. Wokół dzwonu narosło wiele legend, na przykład, że Bató wygrał pieniądze na jego wykonanie na loterii, albo że do dzwonu przetopiono rodzinne klejnoty.

Wnętrze kościoła wykonano w stylu klasycystycznym, a Angsterowskie organy i ławki ozdobione różami Lutra dodają mu szczególnego uroku. Na ławkach znajdujących się na emporze wciąż można zobaczyć nazwy dawnych cechów, takich jak cech stolarzy czy sukienników. Ostatnia duża renowacja kościoła miała miejsce w latach 2006–2012, podczas której zamontowano nowoczesne kinkiety i żyrandole, harmonizujące z klasycznym wnętrzem świątyni.

Obok Kościoła Koguciego znajduje się Dom Nyilasa Misi, będący centrum wspólnoty reformowanej, w którym mieści się również pokój pamięci Eszter Bató. W pokoju można zobaczyć meble i obrazy pochodzące z oryginalnego domu Bató, co pozwala zachować pamięć o Eszter nie tylko dzięki dzwonowi.

Reformowany kościół śródmiejski w Miszkolcu, znany jako Kościół Koguci, jest cenny z punktu widzenia zrównoważonej turystyki, ponieważ oferuje silne wrażenia i historię, jednocześnie nie „przeciążając” miasta: można odkrywać istniejący od dawna budynek i przestrzeń wspólnotową bez nowych ingerencji. Pozłacany kogut na szczycie wieży jest widoczny z daleka i stał się prawdziwym symbolem miasta, a historia kościoła dobrze pokazuje, jak wspólnota może przez długi czas dbać o swoje dziedzictwo – wieżę zbudowano dopiero po dziesięcioleciach zbierania funduszy. Podobnym „żywym dziedzictwem” jest dzwon Eszter, który rozbrzmiewa od 1866 roku, a w imieniny Eszter w sposób szczególny, dzięki czemu odwiedzający nie widzą tylko budynku, ale także żywą tradycję.

Goście mogą przyczynić się do zrównoważonego rozwoju, odwiedzając kościół pieszo lub korzystając z transportu publicznego, a także szanując religijny charakter miejsca, zachowując ciszę i przestrzegając zasad. Warto również odwiedzić pobliskie miejsca wspólnotowe, takie jak Dom Nyilasa Misi i pokój pamięci Eszter Bató: w ten sposób wspieramy pracę lokalnej wspólnoty i zachowanie wartości. Kościół Koguci jest dobrym przykładem na to, że zrównoważona turystyka często jest prosta: odkrywamy miejsca, które już istnieją, są ważne dla lokalnych mieszkańców i dzięki trosce mogą być zachowane na długo.