Ellipsum

Ακόμη και τον 19ο αιώνα, πολλοί επισκέπτες έρχονταν στη Μίσκολτσταπόλτσα, καθώς το νερό που βρέθηκε εκεί θεωρούνταν ότι είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Εκείνη την εποχή, ωστόσο, η λίμνη, που ήταν επίσης κατάλληλη για μπάνιο, ανήκε ακόμα στην εκκλησία. Μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη την αγόρασε. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, η περιοχή είχε γίνει όλο και πιο δημοφιλής, με νέα καταλύματα να ανοίγουν το ένα μετά το άλλο.

"Απίστευτη αντοχή κατοικεί σε αυτό το μικρό λουτρό. Πριν από είκοσι χρόνια, εκτός από τους κατοίκους της Μίσκολτς, ούτε πενήντα άνθρωποι δεν ήξεραν ότι υπήρχε, και όμως σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επισκέψιμα λουτρά της χώρας, στο τέλος ενός προηγουμένως περιγραφόμενου άθλιου δρόμου. Το γεγονός είναι ότι οι 300-κάτι βίλες της Ταπόλτσα, με τα χίλια και πλέον δωμάτιά τους, γεμίζουν κάθε σεζόν από επισκέπτες, ανεξάρτητα από το αν το δωμάτιο βρίσκεται στην πιο δυσάρεστη τοποθεσία, είναι το πιο άβολα επιπλωμένο ή το πιο εξωφρενικά ακριβό της εποχής."

– όπως αναφέρθηκε στη Miskolci Reggeli Hírlap στις 11 Φεβρουαρίου 1940.

Τον Δεκέμβριο του 1932, η Reggeli Hírlap δημοσίευσε ένα άρθρο του Γκέζα Χεγιαλγιάι Κις για το λευκό φίδι της Ταπόλτσα.

"Παλαιότερα, αυτό το νερό ήταν πολύ αποτελεσματικό κατά των ασθενειών. Οι γονείς μου πήγαιναν κι αυτοί εκεί, επισκέπτονταν την πηγή στο λουτρό, και εκεί κολυμπούσε το λευκό φίδι... Οι παλαιότεροι έλεγαν, 'Το νερό ήταν πιο ευεργετικό όσο ζούσε το λευκό φίδι. Αλλά οι μηχανές το έδιωξαν.'" – αναφέρει το άρθρο.

Ο συγγραφέας στη συνέχεια ξεκίνησε περαιτέρω έρευνα και συμβουλεύτηκε τον πιο διακεκριμένο φυσιοδίφη της περιοχής, τον Γιόζεφ Μπουντάι, συνταξιούχο καθηγητή φυσικής ιστορίας από το Μεταρρυθμισμένο Γυμνάσιο της Μίσκολτς, για να ρωτήσει αν θα μπορούσε να υπάρχει λευκό φίδι στη Μίσκολτσταπόλτσα. Ο Μπουντάι απάντησε:

"Το λευκό φίδι είναι άγνωστο στην επιστήμη· η ύπαρξή του είναι εξαιρετικά απίθανη. Οι παρατηρητικοί επιστήμονες θα το είχαν παρατηρήσει μέχρι τώρα αν υπήρχε. Η ύπαρξή του είναι επίσης απίθανη επειδή ο λευκός χρωματισμός έρχεται σε αντίθεση με το περιβάλλον, κάτι που θα ήταν αφύσικο φαινόμενο και πιθανότατα θα οδηγούσε στην εξαφάνιση του ζώου. Πιστεύω ότι το λευκό φίδι γεννήθηκε από τη φαντασία των ανθρώπων, όχι από την πραγματικότητα."

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο θρύλος του φιδιού συμβόλιζε τις θεραπευτικές δυνάμεις του νερού – αλλά σήμερα, κάποιος θα το αναζητούσε μάταια στη Μίσκολτσταπόλτσα.